Yazı Detayı
07 Ekim 2018 - Pazar 19:17
 
BU BİR İNTİHAR REDDİYESİDİR
TUBA İŞBİLİR
Tuba işbilir, Üniversite öğrenimini Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde tamamlamış olup iyi bir eğitimci olmayı hedefledi.
 
 
Kız çocuklarını diri diri gömdünüz. Açık bir yara açtınız yüreklerinde, umutlarında, gülüşlerinde...

Kız çocuklarını diri diri yaktınız. Adımlarına bastınız. Doğurdunuz, anne olmadınız. Dayandığı duvardınız, baba olmaktan yoruldunuz.

Geceleri karanlığa döktükleri yağmurlarında ıslanmadınız. Küçücük bedenlerinde kocaman cinayetler işlediniz. Kimsenin duyamayacağı sonsuz bir vaveyla ile yarınını elinden aldınız.

El üstünde tutan peygamberin yolunda olmadınız. Bir eliniz onların başındayken ayağınızı çamura buladınız. Siz yükselişlerinize tırmanırken, kız çocuklarınızı çamura çektiniz. Öldürdünüz.

Hevanızın rüzgârında ciğerlerini katrana döndürdünüz. Dramatik bir filmin en acıklı sahnesi gibi tüylerini üşüttünüz. Kılına zarar gelse yakacağınız dünyanın kölesi oldunuz. Kız çocuklarının bir derdi olduğunu unuttunuz. Korkuyu öğrettiniz, güvenmemeyi… Mıh gibi kazıdınız zihinlerine Leyla’yı, Eylül’ü, Ceylin’i, Imak’ı, kalbinde bir kurşunla bulunan Pelda’yı, diri diri yakılan Gizem’i ve daha sesini duyamadıklarımız.

Velhasıl;

Henüz küçüktü Fâtıma,
"Fatıma benim bir parçamdır!" diye seslendi küçük ellerini koklarken. Hatice irkildi, kız çocuğunu bastı bağrına “Fatıma parçamın parçasıdır” diye tekrarlayarak. Dünyada O’na en çok benzeyen gözleriyle büyüyor kız çocuğu; çünkü benim kadar, babam için kalbi kırılan olmadı. Kalbim ona yapılanlardan dolayı param parça olmaya çocukken başladı, O beni bırakmadı ben hiç ölmedim diyor Fâtıma.

Üç gün arka arkaya buğday ekmeğiyle karnını doyurmadığı halde diri diri bakıyor hayata kız çocuğu Fatıma, şikâyetçi değil çünkü gözlerinin içine bakarak büyüyor babasının.Açlıktan ölünmüyordu değil mi Fâtıma ? Bir kız çocuğu en çok da unutulunca ölüyor.

Fâtıma büyüyor; Ali'nin savaş meydanlarındaki cihadına en büyük yardımcısı oluyor elinin hamuruyla, evine döndüğünde ise rabbetü'l beyti oluyor evlatlarına. Tüm kız çocukları gibi görevini ifa ediyor. Evvela sevilmeyi öğreniyor. İtelenerek büyüdüğümüz bu çağın ısrarından haberi olmadan örnek oluyor içimizde ki özleme. Fâtıma umudumuz oluyor. Bizi öldürenlere karşı bir reddiye oluyor.

"Kim Fatıma'yı razı ederse beni razı etmiş, beni razı eden de Allah'ı razı etmiştir. Kim Fatıma'yı gazaplandırırsa, beni gazaplandırmış, beni gazaplandıran da Allah'ı gazaplandırmıştır." Diyen rehberin bize, size, zulmedenlere karşı seslenişi oluyor. İhmal edilmiyor, aşağılanmıyor, hor görülmüyor, Dünya kadar işi vardı babanın; Ümmeti kurtaracaktı fakat elini bırakmıyordu Fatıma’nın..

Peki biz neden hala tutmuyoruz o elleri ?
 
Etiketler: BU, BİR, İNTİHAR, REDDİYESİDİR,
Yorumlar
Haber Yazılımı